Nie jesteśmy czymś określonym raz na zawsze. Raczej bywamy. Spokojni i wzburzeni. Skupieni i rozproszeni. Przejrzyści i mętni. „Stany Skupienia” to wystawa o płynności ludzkiego doświadczenia, opowiedziana poprzez obrazy inspirowane wodą i morzem.Morze nie jest tu krajobrazem, lecz żywą istotą. Za jej pomocą Bożena Blachowska opowiada o tym, co trudno uchwycić i nazwać: o stanach wewnętrznych, które pojawiają się i znikają, pozostawiając po sobie ślady niczym fale na piasku. Obrazy ukazują wodę w różnych odsłonach, od wzburzonych fal po niemal nieruchome tafle, jednak nie są wyłącznie pejzażami. To portrety zmienności.Współczesne koncepcje, takie jak Blue Mind, wskazują na szczególną relację pomiędzy człowiekiem a wodą. Kontakt z morzem wpływa na nasze emocje, sposób myślenia i postrzeganie czasu. Wystawa rozwija tę intuicję, stawiając pytanie o granicę między człowiekiem a żywiołem. Czy odczytujemy własne emocje w falach, czy może fale współtworzą nasze emocje? Czy patrzymy na morze, czy też morze patrzy na nas?Istotnym wątkiem projektu jest również zmienność rozumiana jako proces życia. W świecie, który często oczekuje od nas określonych ról, definicji i tożsamości, wystawa proponuje inną perspektywę: człowiek nie jest skończoną formą, lecz nieustannym stawaniem się. Zmiana nie jest wyjątkiem. Jest naszym naturalnym stanem.Integralną częścią wystawy jest działanie partycypacyjne. W centrum ekspozycji znajduje się puste płótno udostępnione odwiedzającym, ze szczególnym zaproszeniem skierowanym do seniorów. Każdy może pozostawić na nim własny ślad: gest, kolor, linię lub znak odpowiadający jego aktualnemu „stanowi skupienia”. Tak jak morze składa się z niezliczonych kropli wody, powstające dzieło nie ma jednego autora. Jest wspólnym zapisem obecności, emocji i doświadczeń wielu osób.Warstwa wizualna projektu podkreśla relację między jednostką a całością, fragmentem a wspólnym obrazem. Dlatego naturalnym motywem plakatu jest kompozycja zbudowana z wielu pojedynczych prac tworzących większą strukturę.„Stany Skupienia” są zaproszeniem do spojrzenia na człowieka nie jako na stałą formę, lecz jako na proces. Tak jak woda nieustannie zmienia swój kształt, pozostając sobą, tak i my pozostajemy w ciągłym ruchu pomiędzy tym, kim byliśmy, kim jesteśmy i kim dopiero się stajemy." B.Blachowska